Over het verlangen van filmmakers in gebiedsprocessen

Over het verlangen van filmmakers in gebiedsprocessen om samen te werken en de noodzaak om daartoe eerst zelf stevig te staan. De crux in deze casus: insluiten van ‘de eigen schaduw’ en de voorouderlijke lijn.

Een aantal filmmakers dat zich betrokken voelt bij gebiedsprocessen staat in de startblokken om zich meer te verenigen om zo meer impact te kunnen hebben. Een van de filmmakers heeft al tijden een online platform klaar staan om deze samenwerking te faciliteren. Daadwerkelijke implementatie stokt nog. Waar ligt dit aan?

In een inventariserende ronde wordt alle aanwezigen gevraagd wat zij zich hierover afvragen. Wat ze delen is aanvullend en richtinggevend voor de systemische verkenning die zal volgen:

– Hebben we zin om iets te zijn met elkaar? Heb ík zin om dit met elkaar te doen?
– Wat is mijn rol in dit geheel? Helpt deze club mij om te groeien?
– Welk verhaal moet veranderd? Hoe kunnen we bijdragen aan de groei van collectieve wijsheid? En wat is mijn rol daarin?
– Wat is mijn plek in het ‘samenwerkingsplatform’ veld? Kan ’t een wij worden?
– Wat is nodig voor een next step?
– Wat is de meerwaarde van samenwerken met andere filmmakers? (dat ’t niet is 1+1 = gedoe?)
– Hoe ziet de buitenwereld ‘het samenwerkingsplatform? Kan dit platform bijdragen om mijn werk te bekrachtigen?
– Gaan we een nieuwe stem worden? Wie is dan de verteller?
– M.b.t. het filmproject ‘x’; hoe kan ‘het samenwerkingsplatform’ dit bekrachtigen?

Begeleiding van deze opstelling is in handen van Martine Verweij. Zij kiest ervoor om de vraag over een concreet filmproject, waar al financiering voor is, centraal te zetten, omdat dit de overige vragen dicht bij de grond en het hier en nu brengt.

De startvraag is dus de vraag van een van de filmmakers, die initiatiefnemer is van een concreet filmproject. Haar vraag is hoe het samenwerkingscollectief dit project kan bekrachtigen?

Als startsituatie komen de volgende elementen in beeld:

• • ‘Het samenwerkingsplatform’
  • De bron/oorsprong/ intentie achter dit platform
  • Het filmproject
  • Geldbron/ financier
  • ‘Filmmaker die initiatief nam voor het samenwerkingsplatform’
  • Initiatiefnemer filmproject

Daarbij wordt direct zichtbaar dat ‘samenwerkingsplatform’ redelijk stevig in het midden staat, met ‘de bron’ ernaast op enige afstand, wel goed in ‘t zicht, ook redelijk stevig. ‘Jij bent wel groot’, zegt‘samenwerkingsplatform’ tegen ‘de bron’, je moet niet te dichtbij staan, maar zo sta je goed.

‘Het filmproject’ staat aan de andere kant van <strong‘samenwerkingsplatform’.< strong=””> Het project heeft ‘samenwerkingsplatform’ niet nodig maar ziet ’t wel.

De representant van de initiatiefnemer van ‘samenwerkingsplatform’ gaat bij het raam staan en kijkt vooral naar buiten, wil alles in de gaten houden.

‘De geldbron’ bevindt zich wat op de achtergrond, wil niet te groots/ dominant aanwezig zijn.

De begeleider vraagt of iedereen een plek kan innemen (als test) die ‘goed is voor jezelf’ en voor het geheel van ‘het samenwerkings-platform’.

De representant van initiatiefnemer gaat meer in het hart staan van het systeem.

“Hier kan ik naar buiten kijken en overzien wat er allemaal te zien is, maar ook het interne stuk zien. Jullie allemaal. Er zijn voor iedereen.”

‘Het samenwerkingsplatform’ staat voor de initiatiefnemer (op de systemische positie van ‘het kind’).

Naast hem staat de filmmaker waar initiatiefnemer het meeste mee samenwerkt en het samenwerkingsplatform ook mee de wereld in wil zetten.

Achter hem ligt ‘geldbron’ op de grond. ‘Filmproject’ blijft ongeveer op dezelfde plek staan. ‘De bron/oorsprong’ blijft ook ongeveer op dezelfde plek staan.

Als de begeleider vraagt of initiatiefnemer zelf zijn plek wil voelen, lukt het hem maar even om te blijven staan op de plek in het centrum.

Hij beweegt snel richting de bron, aan de linkerkant van de andere filmmaker die hem vanaf het begin steunt bij het initiatief van het samenwerkingsplatform. Deze wordt hier onrustig van, zou willen dat hij terug beweegt.

Dan komt er een representant in voor ‘de schaduwkant van initiatiefnemer’. Deze gaat voor initiatiefnemer staan en wil gezien worden.

De begeleider vraagt initiatiefnemer terug te gaan naar zijn plek in het hart, rechts van de andere filmmaker met wie hij vanaf de start samenwerkt. Dat doet hij met enige tegenzin. Het lukt hem niet goed te blijven staan.

Dan vraagt de begeleider of iemand de oorsprong/ bron wil representeren van initiatiefnemer en achter hem wil gaan staan, en hem bij de schouders wil vastpakken. Dit maakt dat initiatiefnemer makkelijker kan blijven staan. Het emotioneert hem.

Het lijkt erop dat achter hem zijn vaderlijke lijn gerepresenteerd staat.

De begeleider vraagt hem om de representant van zijn vaderlijke lijn aan te kijken, door zich om te draaien. Dit emotioneert nog meer.

Ondertussen is de representant van de schaduw van initiatiefnemer gaan zitten. Hij hoeft zich niet meer groot te maken, voelt zich gezien.

Initiatiefnemer kan beter op z’n plek staan nu. Hij twijfelt wel of het oké is om hier te blijven staan.

De begeleider zegt: jouw plek is daar, echter, je mag af en toe de dekens over je hoofd trekken. Je hoeft er niet altijd te zijn. Dat kan niemand.

In de nabespreking geeft initiatiefnemer aan; ik zou het hebben gewaardeerd als anderen me hadden gevraagd wat ik nodig heb om door te gaan.

Begeleider antwoordt daarop; hoe steviger jij staat en doet wat je voelt dat je moet doen, hoe meer de rest van dit systeem input zal geven, zal gaan leveren wat nodig is. Hoe minder je op je eigen plek durft te staan en vertrouwt dat je daar goed staat, hoe makkelijker de anderen in dit systeem achteruitdeinzen/ afhaken.

Erbij horen
– De schaduw van initiatiefnemer wil erbij horen. Als deze gezien wordt, maakt deze zich minder groot.
– De voorouderlijke lijn van initiatiefnemer wil gezien worden. Door deze te erkennen is het mogelijk voor initiatiefnemer om de juiste plek in te nemen in het systeem.

Ordening
– Initiatiefnemers plek is in het hart van het systeem, rechts van de andere filmmaker die vanaf het prille begin betrokken was. Initiatiefnemer staat daarmee op de ‘agens’ plek in het systeem; dat wil zeggen de plek die bepaalt, dit zijn we en dit niet. En de plek die de middelen organiseert voor het systeem om te overleven. De andere filmmaker staat op de plek van de uitvoering. De bron/ start intentie staat op de plek van de verbindende kracht in dit systeem (ook wel ‘communio-plek’ genoemd).
– De geldbron ligt op de grond – dat wil zeggen – deze wil niet bepalend zijn, deze wil simpelweg mogelijk maken. Tegelijkertijd, is de vraag of dit kan. Is de geldbron hiermee niet juist én strategisch belangrijk, én verbonden met wat gemaakt wordt, én een verbindende kracht?

Balans geven en nemen
– Als initiatiefnemer op zijn ‘eigen’ plek gaat staan, gaat het stromen in het systeem. Dan pakt ieder z’n verantwoordelijkheid. Doet hij dit niet, dan stokt het.
– Initiatiefnemers erkenning van de voorouderlijke lijn maakt dat initiatiefnemer op zijn eigen plek kan gaan staan en dat een en ander gaat stromen. Via de voorouderlijke lijn stroomt levensenergie door ons heen. Dit niet accepteren, doet onze eigen stroom van leven stokken.

Bestemming
– Dit systeem is een op een verbonden met ‘een/de bron’. Er lijkt geen expliciete bestemming nodig. Het gaat er simpelweg om met de eigen bron, en een grotere bron contact te houden en zo ‘verhalen te vangen’.

Foto door Jakob Owens via Unsplash